Ryszard i Tomasz Kołomańscy

Pracownia Archeologiczno-Konserwatorska

a

Kanie, stan. nr 2 (AZP 59-64/13)
Kanie, woj. mazowieckie

Badania ratownicze przeprowadzone w 2015 roku na stanowisku Kanie nr 2 (AZP 59-64/13), gm. Brwinów, pow. pruszkowski, woj. mazowieckie. Były to prace wyprzedzające budowę kompleksu budynków mieszkalnych.

Wykopaliska objęły obszar 9 arów. Łącznie odkryto i zinwentaryzowano 130 obiektów archeologicznych, w tym: 4 pomieszczenia gospodarcze o konstrukcji słupowej (m.in. jedno wyraźnie większe o powierzchni 21 m²), 1 studnię, 76 dymarek.

W czasie eksploracji obiektów oraz osadniczej warstwy kulturowej pozyskano 1706 fragmentów naczyń glinianych, 1 przęślik, 1 ciężarek tkacki, 1 fragment łyżeczki glinianej, 6 ułamków szybów pieców dymarskich(?).

Znaleziono 230 fragmentów kości zwierzęcych – w tym 3 kompletne poroża (sarna, jeleń) – z czego 97% pochodziło od zwierząt udomowionych (bydło, świnia, owca/koza, koń), zaś 3% od ssaków dzikich (sarna, jeleń).

Specjalistycznym badaniom poddano próbki nagaru zachowanego na kilku fragmentach ceramiki, celem identyfikacji i analizy ilościowej związków organicznych ze szczególnym uwzględnieniem kwasów tłuszczowych oraz steroidów roślinnych i zwierzęcych.

Prace wykopaliskowe potwierdziły obecność w tym miejscu osady kultury przeworskiej. Zbadana część stanowiska to fragment osady funkcjonujący pomiędzy fazą A1/A2 młodszego okresu przedrzymskiego (II w. przed Chr.) a  fazą C1 późnego okresu wpływów rzymskich (2. połowa II w. po Chr.). Szereg interdyscyplinarnych analiz pozwolił ustalić, że aż do fazy B2 (około połowy II w. po Chr. lub nieco wcześniej), mieszkańcy osady zajmowali się prostą wytwórczością rękodzielniczą, m.in. przędzalniczą i tkacką. Dopiero później, w ostatnim okresie jej funkcjonowania, powstał szereg pieców do wytopu żelaza. Potwierdza to również analiza układu przestrzennego przebadanej części osady, gdzie strefa produkcyjna reprezentowana przez piece hutnicze wyraźnie nasuwa się na wcześniej użytkowany, a następnie opuszczony sektor gospodarczy.

dr Tomasz Kołomański